چرا یک فناوری جدید نانو زئولیت مهندسی شده در کاتالیست‌های هیدروکراکر می تواند یک تغییر دهنده بازی برای پالایشگاه ها باشد?

پالایشگاه برای ماندن در رقابت، باید بطور مداوم با روندهای نوظهور سازگار شوند یا رسیک افت عملکرد را بپذیرند.این تلاش برای بهبود مستمر، آنها را سمت پالایش مواد نفتی جدید و خوراک‌های نامتدوال سوق داده است تا سوخت با حجم و تنوع بیشتر تولید کنند. همچنین قادر به تولید محصولات روغنی باارزش مبتنی بر نفت یا مواد پتروشیمی باشند. لذا، واحدهای هیدروکراکر بعنوان واحد مهمی در تأمین انعطاف‌پذیری پالایشگاه جهت انطباق سریع با تغییرات بازار شکل گرفته‌اند.
با این حال, یک محدودیت اساسی در این واحدها در تمامی واکنش‌های مهم ترک‌خوردگی بوده‌ است؛ به طور خاص، توانایی دریافت مولکول‌های بزرگتر در منافذ بسیار ریز(micropores) کاتالیزور زئولیت و حذف سریع آنها بعد از کراکینگ به منظور تولید محصول مورد نظر.
از آنجا که پالایشگاه ها در پاسخ به نیازهای نوظهور، شدت فرآیندها را افزایش می‌دهند، محدودیت های ماده کاتالیزوری باعث کاهش راندمان تبدیل مولکولی و کاهش بازده محصول می‌شوند.
فناوری جدید نانو مهندسی برای کاتالیست‌های هیدروکراکر “Shell’s Molecular” این محدودیت را جل کرده و لذا فرصت های ارزشمندی را که برای پالایشگاه ها ایجاد می‌کند.

مركز پايش تحولات انرژی جهان

  • نویسنده : مهدی فروغی